တုိ႔ထိခြင့္လည္းမရွိေတာ့
ဆုပ္ကုိင္ခြင့္လည္းမရွိေတာ့
မင္းရင္ခုန္သံကုိလုံေအာင္ဖုံးေပးပုိင္ခြင့္လည္းမရွိေတာ့
မင္းလည္းေမ့ေလ်ာ့လုိက္ရုံ
ပုံၿပင္ကုိပုံၿပင္အတုိင္းထားလုိက္ရုံ
ဒီေလာက္ပဲတုိ႔တတ္ႏုိင္ခဲ့..။

သူ႔ကုိမင္းမခ်စ္ပဲနဲ႔
မင္းကုိသူဘာလုိ႔သိမ္းပုိက္ခဲ့တာလည္း
မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ခ်စ္ရက္သားနဲ႔ငါတုိ႔ဘာလုိ႔ေ၀းကြာခဲ့တာလည္း
ရာဇ၀င္ေခတ္
ပေဒသရာဇ္တုိ႔ရာဂမီး
အတားအဆီးမဲ့ကာမပုိင္၀တၴဳမွာ
ခ်စ္ရသူတုိ႔ဇာတ္နာခဲ့ရဖူးပါၿပီ။

အၿဖစ္အပ်က္ေတြၿဖစ္ပ်က္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္
အေငြ႔အသက္ေတြက်န္ရစ္ၾကရမယ္
ရႈမဆုံးတဲ့အလြမ္းေတြငါေပြ႔ရင္း
ေတာင္ကုန္းေလးေပၚငါတက္ခဲ့တယ္။

ေညာင္ပင္က
ဓမၼေတးကုိဆုိေနရဲ့
ရုိးၿပတ္ေတာက
ေနပူထဲမွာငုိေနရဲ့
ငါ့ႏွလုံးသားကလူ႔သမုိင္းထဲလဲက်ေနခဲ့တယ္
လြမ္းေစတီက
မင္းနဲ႔ငါအေၾကာင္း
ေႏွာင္းလူေတြကုိေၿပာၿပမယ္
တုိ႔ႏွစ္ေယာက္
ေလ်ွာက္ခဲ့ရတဲ့ငရဲကုိ..။

မုိဃ္းေဇာ္

ငါ႔ကဗ်ာ
နင္႔ကိုခ်စ္တဲ႔အေၾကာင္း
ေရးဖြဲ႔ထားတာမဟုတ္ဘူး
ငါ႔အသည္းႏွလုံးရဲ႕
လႈပ္ရွားမႈေတြကို သီကုန္းထားတာပါ။

ငါ႔ကဗ်ာ
နင္႔ကိုလြမ္းတဲ႔အေၾကာင္း
ေရးဖြဲ႔ထားတာမဟုတ္ပါဘူး
ငါ႔ရင္ဘက္ရဲ႕
ငိုရႈဳိက္သံေတြကို သီကုန္းထားတာပါ။

ငါ႔ကဗ်ာ
နင္ထားခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္း
ေရးဖြဲ႔ထားတာမဟုတ္ပါဘူး
ငါ႔မာနရဲ႕
မ်က္ရည္စက္ေတြကို သီကုန္းထားတာပါ။

ငါ႔ကဗ်ာ
နင္႔အတြက္
ေရးဖြဲတာမဟုတ္ပါဘူး
အစြန႔္ပစ္ခံ ငါ႔ဘဝအတြက္
ႏွစ္သိမ္႔ျခင္းေတြကို သီကုန္းထားတာပါ။


ဧပရယ္ေဆြေဆြ

ငါးအေသေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ေစ်းမွာ၀ယ္ပါ

ေၾကာက္လန္႔ေနတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
ပုိက္ကြန္ေတြနဲ႔ ဖမ္းပါ

ဒဏ္ရာ ရေနတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ အစာတပ္ျပီး မွ်ားပါ

အ႐ုပ္နဲ႔ တူတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
မွန္ေတြနဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ေရကန္အတုထဲမွာ ေမြးပါ

ငါးအစစ္ တစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္ေတာ႔
ေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခုလုိ ရပ္ေနပါ

ရင္ဘတ္ကုိ ဖြင္႔ထားပါ
လမ္းမွားလာတဲ႔ ငါးအစစ္တစ္ေကာင္က
မင္းရဲ႔ ႏွလုံးသားကုိေတာင္
၀င္ျပီး တုိးေခြ႔သြားလိမ္႔မွာ

အသက္႐ႈသံေတြနဲ႔
ေရလိႈင္းေတြကုိ ဖန္ဆင္းလုိက္တဲ႔အခါ
ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ကစားေနမယ္႔
ငါးအစစ္တစ္ေကာင္ ကုိရ႐ွိမွာ

မင္းရဲ႔ လက္ေခ်ာင္း ေတြနဲ႔ သူ႔ကုိ
ဖမ္းဖို႔ မၾကိဳးစားတဲ႔အထိသာ။

ၿမင္႔မိုးေအာင္

သစၥာနဲ႔ေ၀းခဲ့လို႔ ... တဲ့။
ဘယ္လိုမွေဆးဖက္မ၀င္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္ေတြ
တေရြ႕ေရြ႕ရြာသြန္းေပါက္ေရာက္လာၾက
ကၽြန္မရဲ႕ေဆာင္းရာသီ ယာခင္းကေလး
ေပါင္းပင္ေတြနဲ႔ တအိအိၫႊတ္ေကြးေနခဲ့။
နတ္၀ွက္ခံထားရတဲ့ မယ္ဇလီပြင့္ေလးမ်ား
ေၾကးစားမဆန္တဲ့ လေရာက္ေအာက္မွာ ယိမ္းႏဲြ႕လဲ့၀ါ။
ေဆးေပါင္းမခခင္မွာပဲ အဆိပ္ေပါင္းခခဲ့ရလို႔
ကၽြန္မရဲ႕တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညေလး
ကိုယ္ပိုင္ေမးခြန္းေတြနဲ႔ လန္႔ႏိုးခဲ့ရ ။
ဆုေတာင္းတိုင္းရတတ္တဲ့အရာေတြထဲမွာ
ကတိသစၥာ မပါဘူး
လက္မွတ္ေတြအျပည့္ထိုးထားတဲ့စြယ္ေတာ္ပင္က
ေလာကအဖို၊အမအေၾကာင္း ေျပာျပတယ္ ။
ယၾတာေခ်ဖို႔တစ္ခုပဲ က်န္ေတာ့တယ္
ဒါမွမဟုတ္
ဒါဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕အလိုေတာ္ပါ လို႔ ၀န္ခံလိုက္ရရင္ေကာင္းမလား
ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၾကားတၾကား ရယ္မိတာမ်ားၿပီ။
ေျဖသိမ့္လုိက္ပါတယ္
တစ္ခါတစ္ခါ... ဘ၀ဟာပ်င္းရိမေနဖို႔
၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ေတာ့ လိုလိမ့္မယ္... လို႔။


မေနာ္ဟရီ